Odpowiedzialność wspólników za zobowiązania w spółce jawnej

Odpowiedzialność wspólników za zobowiązania w spółce jawnej

Historia spółek jawnych sięga aż wieków Średniowiecza. Ustawowe regulacje spółki jawnej powstały  w końcu  XVII wieku. Aktualnie spółka jawna jest najbardziej rozpowszechnianym typem spółki handlowej  w państwach gospodarki rynkowej.

W Polsce do czasu zmian , które wprowadził Kodeks spółek handlowych istniało stosunkowo niewiele spółek handlowych, zdecydowanie częściej obywatele funkcjonowali w przestrzeni gospodarczej i handlowej w ramach spółek cywilnych, aniżeli jawnych.

Spółki jawne stanowiły jedynie 1 procent ogółu wszystkich spółek. Ten stan faktyczny zmienił się pod rządami Kodeksu spółek handlowych , który wprowadził istotne zmiany, zarówno w zakresie definicji legalnej spółki jak i usunął wady konstrukcyjne i prawne, które posiadał Kodeks handlowy w tym zakresie. Zmiany te polegały przede przede wszystkim na :

  • przesądzeniu, iż spółki osobowe posiadają zdolność prawną oraz mogą nabywać we własnym imieniu prawa i obowiązki, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe,tj. art. 8 par 1 KSH
  • spółka jawna prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, tj. art. 8 par 2 KSH, a nie we własnym imieniu wspólników
  • wprowadzenie subsydiarności, o czym będzie mowa w zasadniczej części pracy
  • wprowadzono dosyć prosty mechanizm przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawnej,tj. art. 26 par 4 KSH
  • KSH zniósł wymóg , aby spółka jawna prowadziła przedsiębiorstwa dużych rozmiarów

Konsekwencja była wzrost spółek jawnych, także powstałych w wyniku przekształcenia spółki cywilnej. W piśmiennictwie podkreśla się, iż spółka jawna jest ostatnim typem jednostki organizacyjnej, wyposażona w podmiotowość prawną w myśl art. 33 i 33 ze zn 1 KC, dla prowadzenia małych i średnich przedsiębiorstw.

Podkreśla się, co jest istotne z punktu widzenia kwestii omawianej w tej pracy , że to wspólnicy prowadzą sprawy spółki i ponoszą osobistą odpowiedzialność , nieograniczoną całym swoim majątkiem za długi spółki.

Z tego powodu zaznacza się ryzyko prowadzenia przedsiębiorstwa w tej formie prawnej o znacznych rozmiarach z uwagi na ryzyko – odpowiedzialność majątkowa wspólników.

Ustawodawca dopuścił prowadzenie w tej formie różne działalności , wprowadził pewne nieliczne ograniczenia, a wynikają one przeważnie z natury działalność, np.: bankowej, gdzie ze względu na działalność  natura organizacji wymaga formy spółki kapitałowej, zwłaszcza akcyjnej.                                   

Specyfika spółki jawnej.

Trudnym zadaniem jest w oparciu o postanowienia Kodeksu spółek handlowych ustalić jednoznacznie naturę prawną spółki jawnej. Przepis art. 22 par 1 KSH wprawdzie definiuje spółkę jawna, jako „spółkę osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą , a nie jest inną spółką osobową” , natomiast samo przesądzenie o naturze prawnej spółki nie jest już takie łatwe.

Aby zawiązać spółkę jawną należy zawrzeć umowę w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Warto podkreślić, iż umowa spółki jawnej określają przepisy art. 3, 22 i 25 KSH.  Jak każda umowa spółki osobowej, także umowa spółki jawnej wymaga, aby wspólnicy zobowiązali się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu, przynajmniej poprzez wniesienie wkładów lub przez współdziałanie w inny sposób , określony w umowie.

Umowa spółki jawnej wymaga porozumienia co najmniej w kwestiach, które wystarczają do zawarcia umowy założycielskiej spółki jawnej:

  • prowadzenie przedsiębiorstwa pod firmą przedsiębiorstwa
  • współdziałania w sprawie wniesienia wkładów
  • uzgodnienia firmy
  • uzgodnienie przedmiotu działalności spółki

Kodeks spółek handlowych zgodnie z dyspozycja art. 25 KSH wymienia jeszcze inne elementy, które powinna zawierać umowa spółki jawnej, jednak nie są one essentialia negotti .

Zgodnie z art. 8 par 1 KSH spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Z kolei art. 8 par 2 KSH wskazuje, że spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Z kodeksu spółek handlowych nie wynika jednak, aby spółki osobowe, również spółka jawna miała osobowość prawną.

Art. 12 KSH przewiduje bowiem, iż jedynie spółki kapitałowe, tzn. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, a także  spółka akcyjna z chwila rejestru uzyskują osobowość prawną.

Wskazuje się, iż spółki osobowe w organizacji posiadają te same przymioty, co spółki osobowe wpisane do rejestru ( art. 11 par 1 w zw. z art. 8 par 1 KSH) W doktrynie i literaturze dominuje pogląd, ( art. 8 KSH) iż spółka jawna  posiada zdolność prawną, tzn. zdolność sądową , zdolność do czynności prawnej i zdolność procesową.

Podkreśla się, iż podmiotem „majątku spółki jest spółka, wyodrębniona w stosunkach zewnętrznych i wewnętrznych od wspólników.  Istnieje również koncepcja tzw. Ułomnych osób prawnych, sformułowana przez A. Woltera, a wprowadzony przepis art. 33 ze zn 1 par  Kodeksu cywilnego wprowadzony do polskiego ustawodawstwa jest uznawany za legislacyjne zatwierdzenie jakoby tej koncepcji.

Aby móc zrozumieć istotę odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki, która będzie przybliżona w dalszej części pracy warto omówić artykuł 33 ze zn 1 par 1 Kodeksu cywilnego, gdyż w piśmiennictwie dominuje pogląd, iż to ten przepis daje normatywna podstawę uznania istnienia trzeciej kategorii osób prawnych, tj. jednostek organizacyjnych niebędącymi którym nieposiadających osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, tzw ułomnych osób prawnych.

W piśmiennictwie podkreśla się, iż art. 33 ze zn 1 par 1 Kodeksu cywilnego nie pozwala na stwierdzenie, iż spółce jawnej przysługuje osobowość prawna. Pozwala on na odpowiednie stosowanie przepisów o osobach prawnych, jeżeli przyjmie się, iż zdolność prawna spółki wynika z art. 8 par 1 KSH. Są wprawdzie odmienne poglądy, natomiast ten przeważa.

Spółkę jawną uznaje się więc jako jednostkę organizacyjną niemająca osobowości prawnej, ale której art. 8 KSH przyznaje zdolność prawną, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 43 KC.

W postanowieniu z 10.11.2005 r. (II CK 320/05, niepubl.), SN stwierdził, że spółka jawna jest odrębnym od wspólników podmiotem procesowym. Wykreślenie spółki jawnej z rejestru przedsiębiorców powoduje utratę przez nią zdolności sądowej. Utrata zdolności sądowej powoduje natomiast konieczność zawieszenia postępowania z urzędu. Z kolei w postanowieniu z 21.7.2006 r. (III CSK 164/06, niepubl.), SN wskazał, że przyznanie spółce osobowej zdolności sądowej i procesowej ma taki skutek, że wyrok wydany przeciw takiej spółce nie korzysta, co do zasady, z powagi rzeczy osądzonej przeciwko wspólnikom oraz że wyrok zapadł przeciw wspólnikowi nie ma powagi rzeczy osądzonej przeciwko spółce.

Konstrukcja odpowiedzialności wspólników spółki jawnej.

Nieograniczona odpowiedzialność wspólników majątkiem za zobowiązania spółki jest samodzielnym elementem struktury większości form spółek osobowych. W tym miejscu należy przyjrzeć się odpowiedzialności wspólników spółki jawnej.

Odpowiedzialność ma charakter ustawowy, a wynika z zawarcia umowy spółki jawnej, przewiduje to dyspozycja artykułu 22 par 2 KSH. Uczestnictwo w spółce warunkuje powstanie odpowiedzialności wspólników wobec jej wierzycieli.

W doktrynie podkreśla się, że odpowiedzialność ta przybiera postać abstrakcyjnej za wszelkie zobowiązania spółki tak długo jak osoba jest wspólnikiem, jak również postać konkretną wspólnika poprzez powstanie konkretnego zobowiązania. Stosunek obligacyjny, którego stronami są wspólnicy

I wierzyciel powstaje obok obowiązku łączącego spółkę z wierzycielami. Zobowiązanie zatem jest przesłanką skutku prawnego określonego w art. 22 par 2 KSH.

Zobowiązanie z czynności prawnej oraz ustawy.

Zobowiązania spółki , o których mowa w art. 22 par 2 KSH :

Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania  spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31 KSH“.

Zobowiązania obejmują zarówno publicznoprawne jak i cywilnoprawne. Źródłem zobowiązań mogą być zarówno: umowa, czynności prawne, ustawa.

Ciekawym, ale  budzącym wątpliwości w piśmienictwie jest pytanie, czy zobowiązanie ustawowe spółki dotyczyć mogą bezpodstawnego wzbogacenia, czy też odpowiedzialności osoby prawnej za szkodę wyrządzona przez organ , tj. art. 416 Kodeksu cywilnego.

Niewątpliwie wspólnik, który czyn niedozwolony popełnił odpowiada obok spółki, której przypisuje sie czyn organu na mocy art. 415 Kodeksu cywilnego. Pojawiają sie poglądy odmienne, jednakże za odpowiedzialnościa osobista wspólników przemawia fakt, iż w spółce jawnej nie przewidziano przepisów o ochronie jej kapitału, dlatego taka odpowiedzialność wydaje się spełniać funkcję gwarancyjną ochrony zakpitału.

Wątpliwości budzi kwestia, czy odpowiada jedynie wspólnik, który czyn popełnił, czy też pozostali wspólnicy.

Dominuje jednak pogląd, że wspólnicy ponoszą odpowiedzialność. Należy zaliczyć także te zobowiązania wynikające z czynów niedozwolonych.

Podobnie z zobowiązaniami z tytułu bezpodstawnego wzbogacenie, odpowiedzialność wspólników wynika wprost z art. 22 par 2 KSH.

Warto zauważyć, że spółka jawna może byc zobowiązana wobec wspólników jak i wobec osób trzecich. Z punktu widzenia odpowiedzialności na zasadzie art. 22 par 2 KSH istotne znaczenie dla odpowiedzialności z art. 22 par 2 KSH ma podział zobowiązań na te wynikające ze stosunków zewnętrznych i wewnętrznych.

Solidarna odpowiedzialność wspólnika z art. 22 par 2 KSH nie obejmuje zobowiązań spółki powstałych w stosunkach wewnętrznych między spółką, a innym wspólnikiem oraz miedzy wspólnikami. Rozwijając to zagadnienie warto odnotowac odpowiedzialność wspólnika będącego wierzycielem spółki.

Co do zasady wspólnicy odpowiadają za wszelkie zobowiązania w stosunkach zewnętrznych spółki , chociazby wierzycielem spółki był jeden  ze wspólników. Z taka sytuacja mamy do czynienia , kiedy wspólnik wynajmuje np lokal spółce.

Podkreśla się, iż nie można jednak mimo wszystko takiej odpowiedzialności traktować jako odpowiedzialność spółki za zobowiązania wobec osób trzecich, uwagi na treść stosunku prawnego i naturę spółki jawnej przepisy o odpowiedzialności solidarnej należy w tym przypadku stosować z uwzględnieniem partycypowania w stratach przez wspólnika-wierzyciela spółki.

Podstawę prawna stosowania art. 376 KC stanowi art. 2 KSH. Podobne stanowisko zajmuje doktryna prawa francuskiego oraz niemieckiego w tym zakresie.

I tutaj autorzy praktycznie większości komentarzy do Kodeksu spółek handlowych ten pogląd potwierdzają. Jeżeli chodzi natomiast o stosunki wewnętrzne to solidarna odpowiedzialność wspólników oraz spółki, wynikająca ze zobowiązań wewnątrzspółkowych nie ma zastosowania do długów wynikających ze zobowiązań wynikających ze zobowiązań zamieszczonych w rozdziale 2 Działu I tytułu II (stosunek do osób trzecich), gdyż byłoby to sprzeczne z natura spółki jawnej

Charakter i podstawa odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki w spółce jawnej

Spółka występujaca w obrocie prawnym jak wynika z art. 29 par 1 KSH jest reprezentowana przez wspólników.  Prawo do reprezentacji wynika z członkostwa w spółce, jako, że spółka posiada zdolność prawną, to wspólnicy nie reprezentują siebie a spółkę.

Wynika z tego, iż skutki czynności prawnej wiążą bezpośrednio spółkę nie wspólników.

Normatywną podstawą odpowiedzialności wspólników jest ustawowa konsekwencja zawarcia umowy spółki jawnej,  dlatego nie wymaga regulacji w umowie spółki.

Jest to więc niejako odpowiedzialność ex lege, a wszelkie odmienne uregulowania, które są sprzeczne z ustawowymi uregulowaniami dotyczącymi odpowiedzialności wspólnika spółki są bezskuteczne wobec osób trzecich stanowi tak  art. 34 KSH.

Odpowiedzialność wspólników za zobowiązania w spółce jawnej, o której mowa jest:

a) Osobista – wspólnik odpowiada całym swoim majatkiem;

b) Nieograniczona – wspólnik odpowiada całym swoim majatkiem teraźniejszym, ale również przyszłym. Wspólnik odpowiada  bez ograniczeń;

c) Solidarna – wierzyciel może dochodzić swoich roszczeń wobec jednego , kilku, wszystkim w dowolnej kolejności, bez zachowania kolejności zaciągnięcia zobowiązań przez wspólników, również w całości bądź części, natomiast wspólnikom przysługuje roszczenie regresowe wobec pozostałych;

d) Subsydiarna – wierzeciel moze wnieść powództwo przeciwko spółce lub przeciwko wspólnikom w dowolnej kolejności;

Ad a ) b) W zakresie odpowiedzialności za zobowiązania kodeks spółek handlowych stwierdza, iż  każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia, całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką  oraz pozostałymi wspólnikami. Jest to uwarunkowane nieograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania.

Spółka może ponosić odpowiedzialność za wszystkie swoje zobowiązania, ciekawe jest, co wynika z prawnej regulacji , spółka odpowiada natomiast za zobowiązania wspólników, za to wspólnicy odpowiadają nieograniczenia za zobowiązania spółki.

Należy dodac, iż ta odpowiedzialność jest odpowiedzialności uis cogens, nie moga jej znieść żadne wewnętrzne uregulowania. Owszem można odpowiedzialność ograniczyć, jednak to powoduje możliwość regresji między wspólnikami.

Wystąpienie wspólnika ze spółki jawnej nie powoduje zwolnienia z odpowiedzialności za zobowiązania powstałe wcześniej.

Ad c) Jeżeli chodzi o charakter solidarności, to na gruncie przepisów art. 22 par 2 KSH  przewidujących, iż wspólnicy odpowiadają solidarnie razem ze spółką, prowadzić ma to do zastosowania w stosunku między spółką  a wspólnikami przepisu art. 371 KC. Wspólnicy odpowiadają wraz z innymi wspólnikami za całość długu spółki.

Jeżeli wierzyciel zaspokoi się z majątku jednego ze wspólników będzie on miał roszczenie regresu od pozostałych podobnie jak to ma miejsce w spółce cywilnej.  Sąd Najwyższy stwierdził w postanowieniu, iż z dnia 7 stycznia 2009 roku, że wprowadzona regulacja ma charakter gwarancyjny, ponieważ ma służyć wzmocnieniu pozycji wierzyciela.

Solidarna odpowiedzialność wspólników wiąże się z faktem, że wytoczenie powództwa nie przerywa biegu przedawnienia, przerwanie lub zawieszenie biegu przedawnieniu w stosunku do jednego z dłużnika solidarnego nie ma skutku względem współdłużników.

Na gruncie KSH wspólnik odpowiada solidarnie za długi spółki. Jest to solidarna odpowiedzialność za cudzy dług. Dopuszczalność również tego rodzaju solidarności przewiduje Kodeks cywilny, kodeks cywilny przewiduje tego typu odpowiedzialność w art. 881 KC.

Przepis art. 22 par 2 KSH przewiduje odpowiedzialność gwarancyjną.

Ad. d) subsydiarna odpowiedzialność – zgodnie z artykułem 31 par 1 KSH wierzyciel może prowadzić egzekucje majątku wspólnika, kiedy egzekucja z majatku spółki okaże się bezskuteczna – jest to tzw subsydiarna odpowiedzialność wspólnika.

Sąd Najwyższy podkreślił w wyroku z dnia 16.6.2010 , że odpowiedzialność za długi jest zawsze subsydiarna i solidarna.

Subsydiarność oznacza kolejność zaspokojenia. Subsydiarność wyprzedza solidarność. Inaczej mówiąc zastosowanie zasady subsydiarności wyznacza chwilę, od której odpowiedzialność jest solidarna.

Przewidziana w 22 § 2 KSH solidarność ma swoisty charakter, gdyż jej skutki zostały w pierwszej kolejności określone w przepisach szczególnych, tj. w KSH, a nie w przepisach KC, w szczególności co do możliwości zgłoszenia zarzutów przez wspólnika wobec wierzycieli spółki.

Pojecie subsydiarności na gruncie kodeksu spółek handlowych wymaga szerszego omówienia. Zgodnie z art. 22  par 2 KSH każdy ze wspólników spółki jawnej odpowiada za zobowiązania spółki jawnej.

Zgodnie z art. 22 par 2 KSH każdy ze wspólników odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczeni całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką , z uwzględnieniem art. 31 KSH.

Zgodnie z tym przepisem wierzyciel spółki może prowadzić egzekucje z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Wartym podkreślenia jest fakt, iż odpowiedzialnośc wspólnika nie dotyczy zobowiązań powstałych przed wpisem do rejestru, mówi o tym art. 31 par 3 KSH.

W myśl art. 31 par 2 KSH subsydiarności tej nie stoi na przeszkodzie wytoczenia przez wierzyciela przeciwko spółce i wspólnikowi. Zgodnie z art. 778 ze zn 1 KPC tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce Sąd nadaje klauzule wykonalności , jeżeli egzekucja okaże się bezskuteczna jak również kiedy jest oczywiste, iż będzie bezskuteczna.

Fakt ten wymaga jednak udowodnienia przez wierzyciela.

Co istotne ten wymóg nie wyłącza możliwości złożenia powództwa przeciwko wspólnikowi pozwu o zabezpieczenie jego majątku zanim egzekucja ze spółki okaże się bezskuteczna.

Oznacza to, iż juz przez stwierdzeniem bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce można uzyskac tytuł egzekucyjny (oraz odpowiednie zabezpieczenie na majątku wspólnika), jednak egzekucję z majątku wspólnika można dopiero przeprowadzić  w razie bezskuteczności egzekucji wobec spółki.

Sąd Najwyższy stwierdził w swoim orzeczeniu, iż wykreślenie spółki jawnej z rejestru nie pozbawia mocy prawnej tytułowi wydanemu na podstawie art. 778 ze zn 1 KPC wydanemu przeciwko wspólnikowi , o ile w tytułu określone są zobowiązania wspólnika, za które ponosiłby odpowiedzialnośc, kiedy był wspólnikiem  w czasie funkcjonowania spółki.

W orzecznictwie oraz doktrynie istnieja równiez odmienne poglądy , natomiast ten przeważa.  W nawiązaniu do wyżej przywołanych przepisów możemy stwierdzić, iż subsydiarność odpowiedzialności wspólników zachodzi ipso iure.

Sąd egzekucyjny zobowiązany jest z urzędu uwzględnić  wymóg uprzedniej egzekucji z majątku spółki.  Odpowiedzialność subsydiarna spółki jawnej trwa tak długo jak , jak istnieje odpowiedzialność spółki.

Wspólnicy będąc pozwanymi przez wierzycieli spółki mogą bronić sie zarzutem przedawnienia roszczenia z tytułu zawartej przez spółkę umowy sprzedaży, ale tylko wówczas, gdy przysługuje ona wspólnikowi, tak stwierdził Sąd najwyższy .

Bezskuteczność egzekucji oznacza, że istnieje brak wątpliwości co do tego, że wierzyciel nie może się zaspokoić w jakiegokolwiek składnika majątkowego spółki.

Nie wystarczy, że wierzyciel nie może sie zaspokoić z jednego składnika, do stwierdzenia bezskuteczności, co się podkresla jakiegokolwiek składnika majatkowego spółki. Sąd Apelacyjny  w Poznaniu z 16.6.1992 r,  stwierdził, iż: “bezskuteczność egzekucji musi się odnosić do całego majątku spółki, a nie tylko do jego części“.

Ponadto nie jest konieczne prowadzenie postępowania egzekucyjnego jeżeli wierzyciel będzie wstanie udowodnić , że egzekucja jest bezskuteczna lub jest oczywiste, iż będzie bezskuteczna. Kolejnym orzeczeniem Sądu Najwyższego w tej kwestii, tzn beskuteczności egzekucji wobec spółki, (dotyczącym wprawdzie spółki z o.o., ale można analogicznie przenieść zagadnienie do spółki jawnej,) wskazał, że dla ustalenia bezskuteczności egzekucji wystarczy udowodnienie, że jedynym majatkiem spółki z ograniczona odpowiedzialnością jest nieruchomość obciążoną wierzytelnosciami ponad swoją wierzytelność z prawem pierwszeństwa.

Warto nadto zauważyć, iż kontrukcja odpowiedzialności wspólników za zobowiązania w spółce jawnej  przejawia się tym, iż wspólnicy mogą przedstawiać przeciwko wierzycielowi spółki tylko te zarzuty, które faktycznie przysługuja wobec tego wierzyciela spółce w chwili ich złożenia.

Natomiast umowne zwolnienie od udziału w stratach nie zwalnia  wspólnika  z odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Musimy bowiem oddzielić unormowaną przez ustawodawcę  sferę stosunków wewnętrznych od sfery stosunków zewnętrznych.

Co istotne również umowne zwolnienie wspólnika od udziału w stratach ma znaczenie w stosunach wewnętrznych, natomaist jest neutralne ,tzn nie ma znaczenia w stosunkach zewnętrznych.

Nie skutkuje ograniczeniem ani wyłączniem odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki jawnej.  Sołtysiński w Komentarzu do Kodeksu spółek podnosi również, iż wspólnik, który odpowiada solidarnie za zobowiązania spółki, moze podnieść wobec wierzyciela również zarzuty, które przysługuja mu osobiście względem wierzyciela, które ze względu na stosunek spółki służą spółce i wszystkim wspólnikom łącznie (art. 375 par 1 KC).

Na koniec warto również podnieść te kwestie, które są problematyczne i sporne w doktrynie nie tylko w Polsce , ale również w prawie niemieckim czy francuskim w zakresie odpowiedzialności wspólników za zobowiązania w spółce jawnej.

Otóż Kodeks spółek handlowych nie rozstrzyga jednoznacznie na czym polega treść zobowiązania wspólnika, jak również, czy wspólnik jest obowiązany do spełnienia zobowiązania tej samej treści co spółka czy tez ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą za dług.

Kolejnym kwestią sporna jest fakt, czy przerwanie i zawieszenie przebiegu przedawnienia w stosunku do spółki wywołuje także skutek wobec wspólników jako dłużników solidarnych.

Sąd Najwyższy w wyroku  z 8.5.2008 r. orzekł, że art. 35 § 1 KSH wyłącza zastosowanie art. 372 KC. Pogląd ten podziela część doktryny, podnosząc, że solidarność przewidziana w art. 22 KSH ma specyficzny charakter,gdyż jej skutki zostały przede wszystkim uregulowane w stosownych przepisach Kodeksu spółek handlowych.

Bibliografia

  • Allerhand M, Kodeks spółek handlowych, Komentarz, Wydawnictwo Park, Bielsko- Biała 1991 s. 179
  • Baszczyk L Pozycja handlowej spółki osobowej w prcesie cywilnym, Toruń 2006, oraz Ł.. Kozłowski , Odpowiedzialność wspólników spółek jawnych za zobowiązania tych spółek – egzekucyjne, Pr sp. 2007 , nr4
  • Bieniak J., Kodeks spółek handlowych, Komentarz, Wydanie 3 , C.H, BECK, Warszawa 2014
  • Kidyba A. Kodeks spółek handlowych, Komentarz ,Warszawa 2013
  • Koch A. Prawo spółek handlowych, Warszawa 2010
  • Pyzioł W, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Wydawnictwo BECK, Warszawa 2008
  • Rodzynkiewicz M, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Wydawnictwo BECK, Warszawa
  • Sołtysiński S. (red.), Kodeks spółek handlowych. Komentarz do art. 22, t.1, CH BECK, Warszawa 2014
  • Sołtysiński S. (red.), System prawa prywatnego. Tom 6b, prawo spółek osobowych, CH Beck, Warszawa 2010
  • Strzępka J. (red.) Kodeks spółek handlowych. Komentarz, C.H, BECK, Warszawa 2010,
  • Tereszkiewicz P, Opowiedzialność wspólników za zobowiązania spółki jawnej , Wydawnictwo oficyna, Warszawa 2008
  • Wiśniewski A., Prawo o spółkach, Warszawa 1992, t.3
  • Wolter A., Prawo cywilne. Zarys części ogólnej, Warszawa 1986 s., 199 i n.

 

Dodaj komentarz